تبلیغات
آنچه که می اندیشم ... - چرا ؟!
 
درباره وبلاگ


این وبلاگ در فروردین 92 در تاریخی که هیچ یاد ندارم تاسیس شد . شاید همزمان با تولدم بوده باشد ! ابتدا با نام فیوریت گیمز تنها به کپی کاری بازی از سایت پاکت گیمز مشغول شد بعد به فیوریت پست تغییر نام داد تا دامنه ی کپی کاری اش گسترده شود . شبی نویسنده اش دیوانه شد و دسترنج چندین ساله اش را پاک کرد . آن شب شبی نبود جز 11 مرداد 97 که این وبلاگ برای سوم و احتمالا آخرین بار تغییر کاربری داد ... تنها راه ارتباطی با من ایمیلم هست

مدیر وبلاگ : Ranger1999
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
آنچه که می اندیشم ...
هیچ گاه از ابراز آنچه که درون داری شرمسار نباش !
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
پنجشنبه 11 مرداد 1397 :: نویسنده : Ranger1999
نمیدانم وبلاگم چقدر دنبال کننده داشته . بیشتر مطالب من که شامل دانلود انواع چیزهای مختلف میشد کپی کاری از سایتای دیگه بود ولی به هر حال اگه دنبال کنندۀ وبلاگ منی شاید الان از دیدن قیافش حسابی شاخ در بیاری ! 
شب اعلام نتایج کنکورم از قبل بازنده بودم . تقریبا این اواخر روند زندگی ام همین طور شده بود . بازنده بودن ! و اصرار خیلی وافری هم داشتم که اونو به همۀ زندگیم تعمیم بدم . 
خب واقعیت این نبود ... !
واقعیت این هست که همۀ ما ایرانی ها حداقل کمابیش از ویروس مرگباری به اسم بی تفاوتی رنج میبریم . با بی تفاوت بودن و رعایت نکردن برخی چهارچوب ها نباید انتظار داشته باشیم زندگی روی خوشش رو بهمون نشون بده همون طور که به من نشون نداد . اعتراف میکنیم که اطرافیانتون خیلی توی زندگیتون تاثیر خواهند گذاشت ... منظورم از اطرافیان اینجا خانواده و دوستاتون هست . کسایی که بهشون نزدیکین ... خانواده همیشه تاثیر مثبت داره . یا حداقل در بیشتر مواقع . و این هم قانون زندگیه ! 
همۀ ما فکر میکنیم بدترین خانوادۀ دنیا رو داریم و اونا بدترین آرزوها رو برای ما دارن تا یه روزی بهمون بگن دیدی سرت به سنگ خورد ؟! در حالی که کاملا در اشتباهیم ... حرفمو گوش کنین من میدونم . 
از طرفی دوستان خیلی روی آدم تاثیر میزارن . معمولن خود من به شخصه تو اظهار محبت نسبت به دوستام هیچ اعتدال و مرزی رو رعایت نمیکنم و تا سر حد مرگ میپرستمشون . این افتضاحه ! 
یه روزی فهمیدم که هیچ کدومشون به دردم نمیخورن . نه دل داری هایی که بهشون میدادم نه خوش و بش هایی که با هم میکریدم . همش پوچ بود . حقیقت زندگی چیز دیگه ایه ... توی تفریح و شاد بودن خلاصه نمیشه . اتفاقا مشکلات همیشه باید باشن و ما هم همیشه باید باهاشون بجنگیم . توهم من این بود که با رفقا گشتن و گیم نت رفتن و راجب هزار جور مسئله ی کوفتی فوتبالی که هیچی ازش نمیدونم صحبت کردن و همۀ اینا میشه آدم کولی بودن . هر چی خودتو به خنگی بزنی توجه بیشتری رو نسبت به خودت جلب میکنی و وقتی نتایجت محیر العقول شد همه کف میکنن که عههه عجب نتیجه ای !!! 

چه خیالات پوچی ... من فقط وقت های طلایی ام رو یکی پشت دیگری سوزوندم . حالا من موندم و کارنامۀ یک سال تلاش و زهر مار شدن کام زندگیم بدون اینکه رتبۀ شاخی بیارم که افتخاری باشم برای هزااااااااران نفر از افرادی که واقعا دوستم دارند . از اونور مجبور شدم حسرت رتبه های برتر برخی از دوستانی رو بخورم که تو آرزوی دوست صمیمی شدن باهاشون موندم ... شاید اگه با اونا بیشتر میگشتم ... 

بیخیال ! وقتی فهمیدم چه آدم بدی شدم که اومدم تو این وبلاگ ... تمام تلاشمو دیدم توش ... حتی ازش بکاپ هم گرفتم !  مطمئنا یه روز پشیمون میشم که چرا همه ی مطالبشو پاک کردم تا از نو شروع کنم . از نو شروع کردنو دوست دارم . این وبلاگ با همۀ کم و کاستی هاش تلاش چندین سالۀ من بود .. مستمر ! تنها یادگاری که ازم به جا مونده بود . ولی تو یک سال اخیر من کلا همه چیز رو رها کردم . سطح توقعاتم رو از خودم به شدت اوردم پایین . با خود تحقیری هیچ مسئله ای تغییر نمیکنه . چیزی به اسم تواضع واقعا مضخرفه ! بعضی وقتا به خودمون حیله میزنیم که من اضهار تواضع میکنم که بقیه راجبم فکر خوبی کنن ... بگن این طرف اگه کلی توانایی داره عوضش خیلی آدم متواضعی هست . چه اهمیتی داره بقیه چه فکری میکنن راجبت . نصیحت بعدی من به شما . نگین نصیحت به دردمون نمیخوره . باور کنین منم تو سن شما هستم . کل شق تر و خیلی سرتق تر ولی اگه یه مثقال یه مثقال ته ته های قلبم به حرفای خانوادۀ خیر خواهم گوش میدادم الان منم کسی بودم برای خودم . البته هنوز دیر نیست . کلی فرصت برای من هست و میتونم به روزای اوج تلاش و همت ام و موفقیت های پر شمارم برگردم . من میتونم دوباره انجامشون بدم . 

دوست من !  مخاطب اصلی وبلاگ من تویی . از این به بعد میخوام همینطوری باهاتون صحبت کنم . میدونم با وجود اینیستا و تلگرام و هزار کوفت زهر مار داخلی و خارجی دیگه که جدیدا باب شده هیچ کس دیگه به فکر وبگردی و وبلاگ خوندن نیست ! هر چند باز به نظرم وبلاگ ده ها برابر از کانالای مزخرف تلگرام و چس ناله های شاخ های مجازی زیر پیج های سلبریتی ها که از گرونی و وضع داغون مملکت و قیمت بالای دلار و سکه و ارز مینالن بهتره ... ولی خب بیاین با هم رک باشیم . این صفحه شخصی منه و حق دارم هر چی دلم میخواد توش بنویسم . نرم افزار بازی مطالب علمی اینا تو سایتای درستش قرار داره . سایت من مرجع این چیزا هیچ وقت نبوده ... فقط اداشو در میوردم . 

پی نوشت آخرم : 

میدونم به عنوان پست اولم یه خرده فرافکنانه نوشتم ( البته شایدم خیلی  ) به دل نگیرین ! 
هنوز خیلی عادت نکردم که حرفام رو تموم کنم بعد تاپیک جدید رو باز کنم ... هر روز براتون پست میزارم تا دستم گرم شه . اینو قول میدم . هر روز روی یه موود براتون پست میزارم . بدون ادا بازی و کلاس گذاشتن . بخونین و صادقانه واسم کامنت بزارین همه شونو جواب میدم . 
فقط چند تا حرف براتون دارم . نمیدونم تو چه سنی هستی ... بزرگتری از من یا کوچکتر . من که تازه امسال کنکور دادم اما برای موفقیت توی مقطع فعلی زندگیت چند تا پیشنهاد نه نصیحت برات دارم که میتونی روشون فکر کنی و اگه برات منطقی بود بهشون عمل کنی . 

* خانواده بهترین رفیق آدمه . سعی کن بیشتر به حرفاشون توجه کنی .. یه جوری رفتار نکن که اونا هیچی نمیفهمن شاید اطلاعاتشون راجب دنیای امروز کمتر از تو باشه ولی مطمئن باش یک اپسیلون اونا هم تجربه نداری ... اگه خیلی مغروری و فکر میکنی که چشم گفتن تو قاموس من نمیگنجه اشکال نداره بشون بگو نه اما در نهایت اگه دیدی کاری که بهت میگن درسته زیر زیری برو انجامش بده . 

* به رفیقات وابسته نباش خیلی . روشونم خیلی حساب نکن . اونا هم زندیگ شخصی و مشکلات خاص خودشونو دارن . هیچ رفیقی تا ابد پای آدم نمیمونه ... آدما بزرگ میشن و میرن پی کارشون و تمام احساسات دوران جوانی دود میشه و به هوا میره .

*نترس ! به فکر شکستن چارچوبا باش برای عملی کردن ایده ها و رویاهات ... بزرگیشون اصلا مهم نیست اگه میخوایشون و دوستشون داری تا آخرین نفس پاشو و براش تلاش کن . بلندپرواز و مغرور باش .. به نظرم بهترین چیزه . هیچ آدم با خودکم بینی و تحقیر کردن خودش به اسم تواضع نتونسته موفق بشه . این تجربی شخصی و صد در صد خودمه ...
 
دوستون دارم فلن خداحافظ 




نوع مطلب :
برچسب ها : دل نوشته، فضای مجازی، وبلاگ، اینیستا، تلگرام، سلبریتی،
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.